Czytelnia twoje.tematyczne.info




Polecamy
rolety szczecin rolety szczecin rolety szczecin
wypożyczalnia chłodni katowice wypożyczalnia chłodni katowice
kursy
edukacja pobierz pismo chorzowianin. foto kurs gospodarczych zastępca prezydenta ds
gończy austriacki


ZANIECZYSZCZENIE WÓD



ZANIECZYSZCZENIE WÓD jest spowodowane głównie substancjami chemicznymi, bakteriami i innymi mikroorganizmami, obecnymi w wodach naturalnych w zwiększonej ilości. Substancje chemiczne — organiczne i nieorganiczne (mineralne) — występują  w postaci roztworów, roztworów koloidalnych i zawiesin. Skład chemiczny zanieczyszczeń jest kształtowany czynnikami naturalnymi, np. rozkładaniem substancji z gleb i skał, rozwojem i obumieraniem organizmów wodnych oraz czynnikami antropogenicznymi . Do najczęściej występujących antropogenicznych zanieczyszczeń wód powierzchniowych należą pestycydy, substancje powierzchniowo czynne, węglowodory ropopochodne, fenole, chlorowe  pochodne bifenylu oraz  metale ciężkie, głównie ołów, miedź, chrom, kadm, rtęć i cynk, a także wody podgrzane (zanieczyszczenie termiczne), które są szczególnie niebezpieczne dla wód powierzchniowych o małym przepływie lub wód stojących. Większość antropogenicznych zanieczyszczeń wód działa toksycznie na  organizmy  wodne.!
 Zanieczyszczenia  bardzo  trwałe w środowisku  wodnym i  bardzo  trudno  ulegające  chemicznymi    biochemicznym procesom nazywa się substancjami  refakcyjnymi. Najwięcej    zanieczyszczeń  trafia  do wód razem ze ściekami. Innymi źródłami zanieczyszczeń wód są transport  wodny i lądowy , stosowanie pestycydów    i     nawozów          sztucznych  oraz  odpady komunalne  i   przemysłowe. Rozróżnia się  zanieczyszczenia  punktowe —  dostające  się  do  wód  w  jednym  punkcie  ( głównie  ścieki ) , i  zanieczyszczenia   obszarowe , dostające  się  do   wód powierzchniowych i podziemnych na terenie dużego obszaru, np. środki stosowane w rolnictwie. Wody ulegają zanieczyszczeniu także w wyniku eutrofizacji.
Stopień zanieczyszczenia wód określa się za pomocą tzw. wskaźników zanieczyszczenia. Są to stężenia zanieczyszczeń (wyrażone w miligramach substancji w 1 dm3 wody) oraz inne parametry, których wartość jest miarą stężenia określonych rodzajów zanieczyszczeń. Jednym z najważniejszych wskaźników zanieczyszczenia wód powierzchniowych jest stężenie rozpuszczonego tlenu, które może przyjmować maksymalną wartość 8–9 mg/dm3 — mniejsze stężenie tlenu świadczy o zanieczyszczeniu wód związkami organicznymi, rozkładalnymi biochemicznie; spadek stężenia tlenu poniżej 4 mg/dm3 powoduje obumieranie wielu organizmów wodnych. Innymi wskaźnikami zanieczyszczenia wód naturalnych są: biochemiczne zapotrzebowanie tlenu, będące miarą zawartości rozkładalnych biochemicznie związków organicznych; ponadto chemiczne zapotrzebowanie tlenu — miara zawartości wszystkich związków organicznych; obecność zawiesin mineralnych i organicznych, a także nieorganicznych i organicznych związków azotu, fosforu. Wart!
ości wskaźników zanieczyszczenia rzek zależą w dużym stopniu od przepływu wody.
Prócz sposobów oceny zanieczyszczenia wód opartych na wskaźnikach fizycznych i chemicznych (otrzymywanych w wyniku analizy fizycznej i chemicznej wód) stosuje się metody badania stanu biologicznego wody. Najczęściej jest stosowany tzw. system saprobowy, wykorzystujący wyniki analizy hydrobiologicznych wód. W  zależności od składu organizmów wodnych, wody dzieli się na: oligosaprobowe — czyste, mezosaprobowe — średnio zanieczyszczone i polisaprobowe — silnie zanieczyszczone. Analiza bakteriologiczna dostarcza informacji o ilości i  rodzaju bakterii obecnych w wodzie. Proces usuwania zanieczyszczeń z wody do poziomu umożliwiającego stosowanie jej do określonych celów nosi nazwę uzdatniania wody.
Zasady  klasyfikacji  wód  w  Polsce  w  zależności  od  stopnia  ich zanieczyszczenia określa tzw. prawo wodne, według którego rozróżnia się 3  klasy  czystości .  Warunkiem  zakwalifikowania wody  do jednej z nich jest zachowanie fizykochemicznych i biologicznych wskaźników w dopuszczalnych granicach. W 1993 r.  z objętych kontrolą odcinków rzek - 6,2 tys. km - jedynie  2,7% spełniało wymogi stawiane wodom o największej czystości, tj. wodom I klasy czystości (według kryterium fizykochemicznym), 15,2% należało do wód II klasy, 28,1% - III klasy czystości,  54%  stanowiły  wody pozaklasowe;  według  kryterium biologicznego brak było wód I klasy, 1,8% należało do II, 9,7% do III klasy czystości, 88,5% to wody pozaklasowe.
  ZANIECZYSZCZENIE MÓRZ I OCEANÓW:
Obumarłe szczątki zwierząt i roślin opadają na dno. Tam w procesie ich rozkładu wykorzystywany jest tlen rozpuszczony w wodzie. Jeżeli ich ilość nie jest duża, zapasy tlenu nie zostają całkowicie wyczerpane. Substancje odżywcze zawarte w ściekach powodują wzrost liczebności wielu, głównie jednorocznych organizmów, które ulegając rozkładowi, zużywają zasoby rozpuszczonego w wodzie tlenu. Efektem tego jest wydzielanie się trującego siarkowodoru. Życie na dnie morza zanika!
  ŚCIEKI są to wody odpadowe, zawierające zanieczyszczenia wprowadzone w wyniku działalności życiowej i produkcyjnej człowieka, oraz wody opadowe (deszczowe, z topniejącego śniegu) i in. spływy do kanalizacji  z  terenów  zagospodarowanych.  W zależności  od pochodzenia ścieki dzieli się na:  ścieki  bytowo-gospodarcze,  ścieki przemysłowe, ścieki opadowe (burzowe), wody dołowe (kopalniane, powstające w wyniku odwadniania kopalń); ścieki przemysłowe są na ogół odprowadzane razem ze ściekami bytowo-gospodarczymi jako ścieki miejskie.
Zanieczyszczeniami ścieków są substancje nieorganiczne (mineralne) i organiczne , rozpuszczone oraz w formie koloidów, zawiesin i emulsji. Do związków organicznych obecnych w ściekach bytowo-gospodarczych należą głównie: białka, aminokwasy, fosfolipidy, sacharydy, tłuszcze i oleje; do związków mineralnych zaś: sole amonowe, fosforany i chlorki; obecne są w nich także wirusy i bakterie chorobotwórcze. Skład ścieków przemysłowych jest różny, zależny od rodzaju produkcji zakładu. Wody dołowe zawierają duże ilości rozpuszczonych soli (chlorki i siarczany sodu, wapnia i magnezu). Szczególnie niebezpieczne składniki ścieków to m.in.: pestycydy, związki powierzchniowo czynne, węglowodory ropopochodne, fenole, chlorowe pochodne bifenylu, sole metali ciężkich.
Skład chemiczny i stężenie zanieczyszczeń wyraża się za pomocą tzw. wskaźników  zanieczyszczenia,  do  których  należą:  odczyn   (pH), biochemiczne  zapotrzebowanie  tlenu – ilości  tlenu  (O2)  zużyta  na biochemiczne  ( zachodzące przy  współudziale bakterii )  utlenienie zanieczyszczeń w ciągu 5 dni w temp. 20°C, wyrażane w mg O2/dm3 ścieku,  oraz  stężenie:  zawiesin  ogólnych,  amoniaku,  azotanów, organicznych  związków  azotu,  związków  fosforu  i  substancji powierzchniowo czynnych. W praktyce wygodniej jest posługiwać się tzw. ładunkiem zanieczyszczenia, wyrażającym masę zanieczyszczeń w dobowej  ilości  ścieków,  równym  iloczynowi  wartości  wskaźnika zanieczyszczenia  i  dobowego  przepływu  ścieków.  W  celu zminimalizowania szkodliwego oddziaływania zanieczyszczeń zawartych w ściekach na odbiornik poddaje się je oczyszczaniu.

OCZYSZCZANIE ŚCIEKÓW jest to usuwanie ze ścieków zawartych w nich  zanieczyszczeń  w  celu  zminimalizowania  ich  szkodliwego oddziaływania  na  odbiornik, tj.  wody  powierzchniowe  lub  grunty. Osiągnięcie maksymalnego stopnia oczyszczania ścieków jest możliwe przez zastosowanie  następujących  po sobie ( lub przebiegających jednocześnie ) procesów  fizycznych,  chemicznych  i  biologicznych. Zespół urządzeń i obiektów służących oczyszczanie ścieków nosi nazwę oczyszczalni ścieków .
W pierwszym stopniu (etapie) oczyszczania ścieków, zwanych też oczyszczaniem mechanicznym, usuwa się zanieczyszczenia nierozpuszczone: większe ciała pływające — za pomocą krat i sit, ciężkie zawiesiny ziarniste — w piaskownikach, tłuszcze i oleje — w odtłuszczaczach, drobne zawiesiny — w osadnikach. Zespół urządzeń tego etapu nosi nazwę oczyszczalni mechanicznej.
W drugim stopniu oczyszczania ścieków miejskich oraz ścieków przemysłowych, które jako główne zanieczyszczenie zawierają związki organiczne, zachodzi biochemiczny rozkład tych związków — oczyszczanie biologiczne. Proces przebiega pod wpływem działania mikroorganizmów osadu czynnego w komorach napowietrzania lub rowach cyrkulacyjnych. Osad czynny stanowi zespół mikroorganizmów (biocenoza), złożony z bakterii, grzybów mikroskopowych i pierwotniaków. Mikroflora osadu (bakterie i grzyby) rozkłada związki organiczne występujące w ściekach na substancje proste, m.in.: dwutlenek węgla, wodę i amoniak, który zostaje utleniony do azotanów ; mikrofauna zaś, odżywiając się bakteriami i grzybami, reguluje ich ilość w biocenozie.
Trzeci stopień oczyszczania ścieków polega na usuwaniu z nich substancji nieorganicznych (mineralnych), głównie fosforanów i azotanów, wytworzonych w drugim stopniu oczyszczania ścieków (w przypadku gdy w drugim stopniu nie zachodzi pełne utlenienie amoniaku do azotanów, prowadzi się także nitryfikację). Azotany są usuwane ze ścieków w beztlenowych reaktorach ze sflokulowaną (osad czynny) lub nieruchomą (błona biologiczna) biocenozą. Głównym składnikiem tych biocenoz są bakterie denitryfikacyjne, które przetwarzają azotany w azot cząsteczkowy. Do usuwania ze ścieków azotanów i fosforanów stosuje się też stawy glonowe, są to płytkie zbiorniki wodne, w których eliminacja biogenów ze ścieków zachodzi w wyniku asymilacji przez glony i rośliny naczyniowe, a także w procesie denitryfikacji przez bakterie mułu dennego; jony fosforanowe są usuwane także metodami chemicznymi przez działanie solami metali, które tworzą trudno rozpuszczalny osady fosforanów.
Końcowym etapem oczyszczania ścieków bywa czasami dezynfekcja (np. oczyszczanie ścieków ze szpitali, zrzutów przed ujęciami wody), przeprowadzana w analogiczny sposób jak dezynfekcja wody. Niekiedy oczyszczanie ścieków prowadzi się dalej, aż do stanu umożliwiającego ich wtórne wykorzystanie jako wody przemysłowe — jest to tzw. czwarty stopień oczyszczania lub odnowa wody. Wykorzystuje się w nim procesy fizykochemiczne, m.in.: koagulację, filtrację, adsorpcję, odwróconą osmozę.
Osady powstające w procesach oczyszczania ścieków poddaje się dalszej przeróbce w celu ich odwodnienia, eliminacji organizmów chorobotwórczych oraz stabilizacji (zapobieganie gniciu). Pierwszym etapem przeróbki osadów jest ich zagęszczanie (odwadnianie) przez sedymentację lub flotację; następnym stabilizacja w warunkach tlenowych —   napowietrzanie   lub   beztlenowych —  fermentacja    metanowa. Fermentacje metanową prowadzi się w wydzielon-                                              ych  komorach fermen-  tacyjnych (proces trwa 20–28 dni, optymalnie                                                         przebiega w temperatu-rze 35,5°C); ubocznym i wykorzystywanym produktem jest biogaz. Po stabilizacji osad poddaje się mechanicznemu odwadnianiu na prasach lub wirówkach albo suszy się na poletkach osadowych i wykorzystuje jako nawóz.
Ścieki przemysłowe zawierające głównie zanieczyszczenia nieorganiczne są poddawane innym procesom oczyszczania; stosuje się najczęściej: sedymentację, koagulację, strącanie metodą chemiczną, filtrację, neutralizację i in. procesy fizykochemiczne. Odsalanie wód kopalnianych  przeprowadza  się głównie  metodą  odwróconej  osmozy.
Ze  względu  na  rodzaj  i  ilość  oczyszczanych  ścieków  rozróżnia  się oczyszczalnie:  miejskie,  grupowe,  osiedlowe,  domowe  oraz przemysłowe
  OCHRONA MÓRZ I OCEANÓW :
Ochrona  ta  zapewnienia   utrzymania  równowagi  biologicznej ekosystemów  morskich  oraz  racjonalne  wykorzystanie  ich  żywych zasobów.  Środowisko  morskie  o  powierzchni  3-krotnie  większej  od lądowych ekosystemów  jest zagrożone zanieczyszczeniami niesionymi przez  rzeki,  opadającymi  z  atmosfery,  dostającymi  się  bezpośrednio z lądu oraz w wyniku katastrof środków transportu morskiego, urządzeń wiertniczych  ( ok.  5 mln  ton ropy  naftowej  w  ciągu  roku ).  Niektóre substancje  toksyczne,  przenoszone  m.in.  przez  żywe  organizmy,  są wykrywane w wielkich odległościach od źródeł zanieczyszczeń .Ochrona mórz i oceanów ma więc znaczenie ogólnoświatowe.
W celu ochrony mórz i oceanów są podpisywane konwencje i układy (np. układ podpisany w 1972 r. przez USA, ZSRR, W. Brytanię, Francję, Japonię i inne kraje; konwencje z Oslo, Paryża). Światowe konferencje dotyczące ochrony środowiska człowieka ( w 1972r. w Sztokholmie, w 1992r. w Rio de Janeiro) uwzględniały problemy związane z ochroną mórz i oceanów, w celu utrzymania równowagi ilościowej ryb i ich świat zasobów, są zawierane międzynarodowe porozumienia dotyczące ochrony eksploatowanych gatunków ryb i limitowania połowów przez określanie dozwolonych tzw. kwot połowowych. Proces ich ustalania dla akwenu Morza Bałtyckiego obejmuje: 1) szacowanie wielkości zasobów na podstawie badań koordynowanych przez Międzynarodową Radę Badań Morza (ICES). 2) formułowanie zaleceń, określających wielkości całkowitego dopuszczalnego połowu najważniejszych gatunków ryb, jak: dorsz, śledź, szprot i łosoś, na podstawie znajomości stanu zasobów, biomasy stada rozrodczego, efektywności tarła, struktu!
ry wiekowej i wielkościowej całej populacji i stada eksploatowanego, poziomu śmiertelności naturalnej i w wyniku połowów. 3) podejmowanie decyzji dotyczących wielkości połowu w formie zaleceń, następnie dokonywanie podziału dla danego gatunku na kwoty narodowe. Międzynarodową ochroną są objęte, oprócz gatunku ryb eksploatowanych gospodarczo, także gatunek ryb i ssaków morskich zagrożone wyginięciem, np. wydra morska, wieloryby. Do najbardziej zanieczyszczonych akwenów należą Morze Śródziemne i Morze Bałtyckie. Morze Bałtyckie i jego wody przybrzeżne są zanieczyszczone substancjami biogennymi (związki fosforu, azotu), toksycznymi (np. metale ciężkie) oraz związkami organicznymi (pestycydy, substancje powierzchniowo czynne, składniki ropy naftowej oraz — bardzo szkodliwe dla ekosystemów — fluorowcopochodne o trwałych cząsteczkach, pochodzące z zakładów papierniczych, głównie z państw skandynawskich). Zorganizowane działanie państw nadbałtyckich zapoczątkowała w 1974r. tzw. Konwe!
ncja Helsińska, o ochronie środowiska Morza Bałtyckiego, podpisana przez Danię, Finlandię, Niemcy, Polskę i ZSRR (jej organem kierującym została specjalna komisja — w skrócie HELCOM). Dotyczyła ona zanieczyszczeń z lądu, ze statków i składowisk odpadów. W 1992r. podpisano zaostrzoną wersję konwencji, obejmującą również wody wewnętrzne; tekst jej zawiera listę szczególnie szkodliwych i niedozwolonych do stosowania substancji. Ważną działalnością komisji HELCOM jest zbieranie informacji i opracowywanie raportów o stanie środowiska całego obszaru zlewni Morza Bałtyckiego.
W 1990r.  w  Ronneby  ( Szwecja )   przedstawiciele  państw  basenu Morza  Bałtyckiego,  Norwegii,  Czechosłowacji  oraz Komisji   Państw Wspólnoty  Europejskiej  podpisali  Deklarację Bałtycką, której celem jest zapewnienie  ekologicznej  ochrony  Morza  Bałtyckiego  i  przywrócenie jego  ekologicznej  równowagi  przez  ograniczanie  zanieczyszczeń, stosowanie najnowszych  technologii,  współpracę  w  dziedzinie usprawniania  systemu  prawnego  i  egzekucyjnego.  Każde  z  państw nadbrzeżnych  może  prowadzić  swoją  politykę  ochrony  zasobów morskich  żywych  i  mineralnych  w  obrębie  tzw.  Wyłącznych  stref ekonomicznych (obszarów wód morskich o szerokości do 200 Mm, licząc od tzw. linii podstawowej państwa nadbrzeżnego).
  OCHRONA WÓD , to działania  techniczne  i  organizacyjno-prawne, których  celem  jest  zachowanie  lub przywrócenie  wodom naturalnym pełnej  przydatności  jakościowej  oraz  utrzymanie  równowagi  bilansu wodno-gospodarczego  kraju.  Podstawę  prawną  ochrony  wód  przed zanieczyszczeniem stanowi prawo wodne, którym jest zbiór przepisów określających m.in.: zasady klasyfikacji wód w zależności od stopnia ich zanieczyszczenia,  warunki  odprowadzania  ścieków  do  wód powierzchniowych  i  kanalizacji  miejskiej,  kary  nakładane  na  zakłady odprowadzające  do  wód  nadmierne  ilości  zanieczyszczeń,  zasady ustanawiania stref ochronnych ujęć i źródeł wody.
Wody naturalne w Polsce dzieli się na 3 klasy czystości; podział ten stanowi podstawę ochrony wód warunkiem zakwalifikowania wody do danej klasy jest nieprzekroczenie ustalonych dla niej wartości wszystkich wskaźników zanieczyszczenia. Do I klasy czystości zalicza się wody, które mogą być używane do hodowli ryb łososiowatych, a po uzdatnieniu do picia; w II klasie znajdują się wody nadające się do hodowli ryb, zwierząt gospodarskich, rekreacji; III klasa czystości obejmuje wody przeznaczone do niektórych celów przemysłowych i rolniczych. Wody, które nie spełniają wymagań III klasy czystości mogą być użytkowane tylko do żeglugi.
Najskuteczniejszą formą ochrony wód powierzchniowych przed zanieczyszczeniem jest oczyszczanie ścieków. Prawo wodne ustala maksymalną wartości wskaźników zanieczyszczenia  ścieków o-                                  czyszczonych, odprowadzanych  do  wód  lub do ziemi. Spełnienie     tego   warunku nie wystarcza do uzyskania pozwolenia  na odprowadzanie  ścieków  wtedy,  gdy ich ilość jest duża i  w związku  z  tym duży jest ładunek odprowadzanych zanieczyszczeń   lub    istnieją    warunki techniczne do lepszego oczyszczania ścieków. Stopień oczyszczenia ścieków oraz ich jakość ustala się tak, by woda odbiornika po przyjęciu zanieczyszczeń zachowała założoną klasę czystości. Na zakłady przemysłowe odprowadzające nadmierne ilości zanieczyszczeń nakładane są kary pieniężne. Organem uprawnionym do kontroli w tym zakresie jest Państwowa Inspekcja Ochrony Środowiska.
Zanieczyszczenia organicznie nietoksyczne stanowią dla wód mniejsze zagrożenie, gdyż ulegają biochemicznemu rozkładowi. Proces ten, zwany samooczyszczaniem wód, powoduje spadek stężenia tlenu w wodzie; jest on stopniowo kompensowany naturalnym procesem reaeracji. Ilość zanieczyszczeń doprowadzana ze ściekami do wody nie może spowodować deficytu tlenowego, tj. spadku stężenia tlenu poniżej 4 mg/dm3, gdyż w tych warunkach następuje obumieranie i rozkład (gnicie) organizmów wodnych, prowadzące do dalszego zanieczyszczenia wody. Ustalenie dopuszczalnego obciążenia odbiornika ściekami lub określenie zdolności samooczyszczania się wody odbywa się na podstawie bilansu tlenowego sporządzanego dla odbiornika po ustaleniu zależności między zawartością tlenu a czasem trwania samooczyszczania na danym odcinku rzeki. Proces samooczyszczania można wspomagać sztucznym napowietrzaniem w tzw. oczyszczalni rzecznej.
Stan czystości wód można poprawić przez wprowadzanie nowych, „czystych” technologii, zmniejszających ładunek zanieczyszczeń w ściekach (technologie małoodpadowe i bezodpadowe), przez racjonalne stosowanie pestycydów oraz zastępowanie pestycydów toksycznych i trwałych mniej toksycznymi i łatwiej rozkładalnymi, przez produkcję substancji powierzchniowo czynnych ulegających biodegradacji, nieodprowadzanie wód podgrzanych bezpośrednio do zbiorników wodnych.
Zanieczyszczeniu szczególnie chronionych wód — wód podziemnych — zapobiega się przez właściwą lokalizację i eksploatację wysypisk odpadów. Prawo wodne zabrania odprowadzania ścieków, nawet oczyszczonych, do wód podziemnych.
Podstawą realizacji zadań w dziedzinie ochrony wód jest opracowywanie perspektywicznych   planów  obejmujących  całokształt  zagadnień oczyszczania  ścieków  ( z  nawiązaniem  do wymagań poszczególnych użytkowników  wód,  łącznie  z  wyborem  najwłaściwszych  sposobów i urządzeń  do  oczyszczania )  oraz  kompleksowe  i  długoterminowe przewidywania korzystania z naturalnych zasobów wodnych kraju przy uwzględnieniu potrzeb całej gospodarki.
  SAMOOCZYSZCZANIE WÓD: Jest to biologicznie naturalny proces fizyczny ( sedymentacja )  oraz  chemiczny  i  biochemiczny  rozkładu nadmiaru substancji organicznych ( szczątki roślin i zwierząt, odchody zwierzęce,  ścieki )  w  zbiornikach  i  ciekach  wodnych,  dokonywane w znacznym stopniu przez drobnoustroje saprofityczne, głównie bakterie; w biocenozach  wodnych  samooczyszczanie  wodne  jest  jednym z czynników  przeciwdziałających  zachwianiu  ich  równowagi biocenotycznej (stabilność; ekologiczna); nadmierne nagromadzenie materii organicznych, zwłaszcza zanieczyszczenie ściekami, prowadzi do nieodwracalnych zmian destrukcyjnych.
  KWAŚNE OPADY: Są  to opady, głównie deszczowe, o kwaśnym odczynie (pH do ok. 4– 4,5), powstające w wyniku pochłaniania przez kropelki wody gazowych zanieczyszczeń powietrza tworzących z nią kwasy (tzw. bezwodników kwasowych), głównie dwutlenku siarki (SO 2; szacuje się, że w Europie jest on w 60% sprawcą kwaśnych opadów), tlenków azotu (NOx ), siarkowodoru (H2S), dwutlenku węgla (CO2; jego naturalna  obecność  w  powietrzu  powoduje  zakwaszenie  wody deszczowej  do  pH  ok. 5,6 ),  chlorowodoru  ( HCl );  „ kwaśne ” zanieczyszczenia powietrza pochodzą ze źródeł naturalnych (głównie wybuchy wulkanów, pożary lasów) i antropogenicznych (powstają m.in. w wyniku   spalania  paliw,  procesów  technologicznych,  transportu ); zanieczyszczenia mogą być przenoszone na duże odległości (nawet do 500 km) i  w  postaci  kwaśnych  opadów  powodują  obumieranie lasów, zakwaszanie wód powierzchniowych (ustalono, że przy pH = 5,4 ustaje reprodukcja  wszystkich  gatunków  ryb)  i  gleb (uwa!
lnianie toksycznego glinu;  wymywanie  substancji  odżywczych ),  niszczenie  materiałów konstrukcyjnych.

ZANIECZYSZCZENIA WÓD W POLSCE:
Wody na Ziemii jest zarazem dużo i mało. Z łącznej ilości1388.106 km3 jej ziemskich zasobów, zaledwie około 4327000 km3 (jeziora słodkowodne, strumienie i rzeki oraz około połowy wód podziemnych)  nadaje się do bezpośredniego wykorzystania komunalnego i rolniczego.
Polska nie należy do krajów zasobnych    w    wodę. Szczególnie   nie-                                                                                         korzystna sytuacja  jest w środkowej części naszego kraju.
  Wody wielu rzek i jezior zostały zamienione w ścieki i groźne  dla zdrowia zbiorniki. Produkują one rocznie około 5 mld m3 ścieków z czego:
__  około 44% nie jest w ogóle oczyszczanych,
__  około 33% podlega częściowemu oczyszczaniu mechanicznemu
__  zaledwie około 23% jest oczyszczanych we właściwy sposób
  W większości dużych zakładów przemysłowych i wielkich skupisk ludności miejskiej nie ma oczyszczalni lub istnieją oczyszczalnie o ograniczonej skuteczności.
  Do zanieczyszczenia wód w coraz większym stopniu przyczynia się wieś. W 1985r. 8838 wsi w kraju miało swoje wodociągi, ale tylko 1970było skanalizowanych, a w zaledwie 36 wsiach funkcjonowały oczyszczalnie ścieków.
  Stosowanie w rolnictwie i leśnictwie środków chemicznych także przyczynia się do szybkiego wzrostu zanieczyszczenia wód. Powszechne do niedawna przenawożenie pól powoduje, że znaczną część nawozów rośliny nie są w stanie pobrać. Wypłukiwane z gleby nawozy zwiększają koncentrację  związków chemicznych w wodach rzek i jezior. Z tego względu jeziora w znacznie szybszym tempie zarastają.
  W wyniku intensywnej hodowli, zwłaszcza na wielkich farmach hodowlanych, wytwarza się ogromne ilości gnojowicy zawierającej bardzo dużo azotu i fosforu. Punktowa koncentracja wylewanej gnojowicy prowadzi do zanieczyszczenia wód powierzchniowych, wód podziemnych i gleb. Zdarza się nawet, że gnojowicę odprowadza się bezpośrednio do rzek, stawów, jezior i rowów melioracyjnych. Stanowi to zagrożenie epidemiologiczne.

Stan wód rzek w Polsce jest tragiczny. Świadczą o tym dane dotyczące czystości wód, wyrażone wartościami procentowymi w stosunku do całkowitej długości rzek.
__ zaledwie 2% stanowią wody w I klasie czystości __ zdatne do picia przez ludzi, przydatne dla przemysłu farmaceutycznego i spożywczego oraz nadające się do hodowli ryb łososiowatych;
__ 12,2% to wody w II klasie __przydatne do hodowli ryb i zwierząt gospodarskich oraz nadające się na kąpieliska, do rekreacji i uprawiania sportów wodnych;
__ 24,0% to wody w III klasie __ nadające się do celów produkcyjnych i nawodnień;
__ 61,8%to wody pozaklasowe __ całkowicie nieprzydatne, nawet do celów produkcyjnych.
  Wisła na całej swej długości prowadzi wodę bardzo zanieczyszczona, przy czym w 44, 2% biegu woda mieści się w III  klasie czystości, a aż w 55,8% jest  pozaklasowa.
 Odra na 7,6% swej długości  prowadzi wody II klasy, na29,0% długości __ III klasy, a na 63,4% długości __wody pozaklasowe
  Warta wykazuje pozaklasowe wody na około 51,0% swego biegu, a w pozostałych 49,0% prowadzi wódę III klasy.
  Stan wód  dużych jezior w Polsce przedstawia się również dramatycznie. Na 130 zbadanych jezior tylko jedno mieściło się w I klasie czystości wód, 60 __ w II  i III klasie, a wody pozaklasowe stwierdzono w 70 zbiornikach ( ok. 53,0%). Ogólnie ponad 2/3 zbadanych jezior było silnie zanieczyszczonych ściekami.
90% światowych zasobów wody pitnej stanowią dziś wody podziemne__ występujące w porach i próżniach skalnych. Wynika to z faktu, że większość tych wód  to wody czyste, nie zanieczyszczone i nie zmineralizowane, a jeśli już, to jedynie wskutek naturalnych procesów.
Na obszarze Polski część wód podziemnych zostało już poważnie zanieczyszczonych bądź skażono bakteriologicznie. W ostatnich dziesięcioleciach szybko postępuje zanieczyszczenia tych wód wskutek przenikania do gruntu obciążonych chemicznie opadów atmosferycznych, substancji ropopochodnych, nawozów gnojowicy, a także ścieków z licznych wadliwie wykonanych szamb.
  PROBLEM W WOJEWÓDZTWIE ŚLĄSKIM :
Najbardziej uprzemysłowione, brudne i zaludnione województwo śląskie % potrzebuje wody najwięcej. Ma jej najmniej. Statystyczny mieszkaniec woj. śląskiego zużywa z konieczności 3-krotnie mniej wody niż przeciętny Polak i aż 9-krotnie mniej niż pozostali mieszkańcy Europy. Powinno być odwrotnie. Myć się i prać w tym województwie, gdzie na co dzień w powietrzu unoszą się tony pyłów i gazów, trzeba częściej niż gdzie indziej. Dla ochrony zdrowia żyjących tu ludzi - winno się w bezdeszczowe dni zmywać ulice, by zapobiegać wtórnemu pyleniu.
Woj. śląskie położone jest w górnych dorzeczach Wisły i Odry - zasoby wód powierzchniowych są zatem niewielkie. Na dodatek przepływają one przez centralną część tego województwa, stając się głównym odbiornikiem ścieków, spośród których tylko połowa przepływa przez oczyszczalnie, a zaledwie kilka ich procent jest oczyszczanych w wystarczającym stopniu. Śląski deficyt wody w godzinach szczytowego poboru sięga 200-300 tys. m3 na dobę.
  ZANIECZYSZCZENIA WÓD W  INNYCH KRAJACH:
Przez ludzi, woda jest używana na co dzień do spożycia, do celów higieny i w gospodarstwie domowym. Postępujący rozwój przemysłu, jak też rolnictwa - konieczny do zaspokajania potrzeb ciągle zwiększającej się ludności świata - pociąga za sobą zużywanie ogromnych ilości wody. Używa się jej też w najnowocześniejszej technice, jako nośniki ciepła w chłodnictwie jak i w grzejnictwie. Ogromny wzrost aglomeracji miejskich jest źródłem nie tylko zanieczyszczeń komunalnych, ale istotnym źródłem zanieczyszczeń wody, z którymi dotychczas nie nauczono się walczyć.
Francja, usuwająca tylko 1/3 zanieczyszczeń pochodzących z gospodarstw domowych, pozostaje w tej dziedzinie znacznie spóźniona w porównaniu z Wielką Brytanią, Szwecją, Niemcami czy Stanami Zjednoczonymi.
W krajach ubogich na problem zanieczyszczenia wody nakładają się trudności dostępu do niej: jedynie 1/4 ludności planety korzysta z wody bieżącej. Jeżeli półtora miliarda osób nie ma dziś wody pitnej, to aż 1.8 mld ludzi, w tym 330 mln w krajach OECD, nie ma nawet instalacji sanitarnych. Aby zapewnić wodę pitną ludności miejskiej w trzecim świecie w roku 2000, potrzeba środków finansowych przekraczających absolutnie możliwości tych krajów. Trudno się zatem dziwić że choroby związane ze złą jakością wody znajdują się tam na czołowych miejscach listy przyczyn śmiertelności.

  Każdy na pewno wie, że nasza planeta to Ziemia. Niestety jest ona bardzo zanieczyszczona i jeżeli tak dalej pójdzie za jakieś pięćset-sześćset lat niebędzie zdolna do życia na niej. Naukowcy starają się wynaleźć technologie zapobiegające zanieczyszczenia, aby pomóc naszej planecie. Niestety większość ludzi niezdaje sobie sprawy z zanieczyszczeń jakie wywołują.
Jeżeli nie przestaniemy zanieczyszczać środowiska, to w ciągu kilkudziesięcioleci zginą wszystkie żywe organizmy:, zwierzęta, rośliny oraz my - ludzie!  Wszystkie piękne krajobrazy zanikną!                            


Kolejny temat to Premia jest - obok płacy zasadniczej:

Premia jest - obok płacy zasadniczej - drugim elementem wyna¬gradzania o podstawowym znaczeniu motywacyjnym. Jej szczególne znaczenie w motywowaniu wynika przede wszystkim z tego, że premia ma większy związek z bieżącą efektywnością pracy osiąganą przez pracownika niż ma jego płaca zasadnicza. Efektywność pracy jest, bowiem jednym z szeregu czynników kształtujących... (...)


Kolejny temat to Analiza tendencji centralnej.</:

Statystyka opisowa Statystyczne metody badania prawidłowości w zakresie struktury zjawisk masowych Jak pamiętamy są cztery rodzaje prawidłowości statystycznej: prawidłowość w zakresie struktury prawidłowość w zakresie dynamiki prawidłowość w zakresie współzależności w czasie prawidłowość w zakresie współzależności w przestrzeni Badanie prawidłowości w zakresie struktury zjawisk masowych możemy w skrócie nazwać analizą struktury. Podstawowymi formami prezentacji... (...)


Kolejny temat to Bakoma S:

Bakoma S półka Akcyjna Powstała w 1997 r. w wyniku przekształcenia spółki z ograniczoną odpowiedzialnością Bakoma z o. o. w spółkę akcyjną. Spółka ma swoją siedzibę w Warszawie. Działalność gospodarcza spółki jest prowadzona w następujących jednostkach organizacyjnych: - Zakład mleczarski – Elżbietów; - Gospodarstwa rolne : Elżbietów, Bielice, Szymanów, Skotniki; - Zamrażalnie : Elżbietów, Janików; - Baza transportu... (...)


Mapa strony