Czytelnia twoje.tematyczne.info




Polecamy
chińskie sklepy internetowe
docieplania budynków docieplania budynków docieplania budynków
koła łańcuchowe koła łańcuchowe koła łańcuchowe
podkładki dystansowe podkładki dystansowe podkładki dystansowe
przeguby cardana przeguby cardana przeguby cardana


Kapitał-




Kapitał-kategoria finansowa, ekonomiczna, znaczenie makroekonomiczne.
Podmiotowe ujęcie kapitału: k. bankowy; przedsiębiorstwa; funduszy powierniczych; ludzki (nie jest ujęciem podmiotowym).
Kapitał przedsiębiorstwa-[źródła finansowania aktywów (kapitał w przeds.)]; wartość posiadająca zdolność do wzrostu (uzyskuje tę zdolność w procesie inwestowania); występuje w postaci finansowej (pasywa); jako kapitał rzeczowy musi mieć swoją wycenę pieniężną (aport)
Wycena pieniężna kap. rzeczowego-
Aktywa
Majątek rzeczowy
Wartości niem. Aporty rzeczowe
i prawne

Pasywa – kapitał

Kapitał finansowy w jego okresie produkcyjnym przybiera postać rzeczową.
Towar-produkt pracy przeds. przeznaczony do sprzedaży.
Faza produkcji-proces inwestowania; przechodzi kapitał towarowy.
Proces inwestowania kapitału finansowego w przedsiębiorstwie-jest obarczony ryzykiem, że nie mamy pewności uzyskania zakładanych efektów (ryzyko finansowe).
Czynniki zewnętrzne determinujące podmiot gospodarczy-1. cykl gospodarczy-faza ożywienia i recesji ® spadek produkcji; 2. struktury rynkowe-konkurencyjne, monopolistyczne, oligopolityczne; 3. polityka budżetowa(fiskalna )®(urząd skarbowy – podatki podstawowe-źródła finansowania wydatków budżetu) rządu; 4. polityka monetarna, skala inflacji, im niższa stopa % tym twardszy pieniądz; 5. umiejscowienie w branży.
Struktura kapitału – układ wewnętrzny kapitału; podział na kapitał własny i obcy.
a) kapitały własne – pochodzą od założycieli, są to fundusze powierzone, kapitał założycielski; kapitał nabyty-kapitały (fundusze) samofinansujące.
b) fundusze obce – kredyty-krótko i długoterminowe (bony komercyjne-Commercial Paper), obligacje, z emisji papierów wartościowych; zobowiązania.
Kredyt też jest zobowiązaniem.
c) fundusze (kapitały) korygujące aktywa – kapitał własny w przedsiębiorstwie ma strukturę zależną od rodzaju przedsiębiorstwa: przedsiębiorstwo państwowe-fundusz założycielski i przedsiębiorstwa; sp. z o.o.-kapitał zakładowy (udziałowy), rezerwowy, specjalny; s.a.- kapitał założycielski (akcyjny), zapasowy, rezerwowy, wynik finansowy z ubiegłych lat i z roku obrotowego (zysk lub strata).
Kapitał zapasowy w S.A. – musi stanowić 1/3 kapitału akcyjnego, jeżeli tak nie jest to 8% zysku ma iść na kapitał zapasowy; powstaje on z lokat wspólników, ze sprzedaży akcji własnej powyżej ich wartości nominalnej (ceny emisyjnej).
Kapitał akcyjny = ilość akcji x cena nominalna.
Cena emisyjna zależy od oceny struktury majątku spółki; cena rynkowa = cena bieżąca (kształtowana pod wpływem rynku.
Struktura kapitału przedsiębiorstwa:
Kapitał finansowy – struktura – utożsamiana ze strukturą pasywów, układem bilansowym.
Pasywa: A. Kapitały własne; I. K. Podstawowy, II. K. Zapasowy, III. K. Rezerwowy, IV. Pozostały kapitał rezerwowy, V. Nie podzielony wynik finansowy z lat ubiegłych, VI. Zysk netto; B. Kapitały obce, I. Zobowiązania długoterminowe, II. Z. krótkoterminowe.
Aktywa: A. Majątek trwały, I. Wartości niematerialne i prawne, II> rzeczowy majątek trwały, III. Finansowy majątek trwały, IV. Należności długoterminowe; B. Majątek obrotowy, I. Zapasy, II. rozliczenia miedzyokresowe, III. Należności krótkoterminowe, IV. Papiery wartościowe, V. Środki pieniężne.
Aktywa-pasywa (struktura): jakie kapitały finansują jakie aktywa; poziomy układ bilansu; czy pasywa i aktywa w przedsiębiorstwie są optymalne tj. uzyskać jak największy dochód, tj. zainwestować w aktywa.
Kapitał własny w przedsiębiorstwie: stanowią przedmiot własności osobistej właścicieli; każdy właściciel ma pełne prawo do dysponowania kapitałem.
Kapitał obcy w przedsiębiorstwie: część kapitał finansowego, która została pożyczona, stanowi wierzytelność; podział na długo i krótkoterminowy, inaczej to zobowiązania długoterminowe-okres zapadalności danego zobowiązania jest dłuższy niż 1 rok. W formie kapitału pożyczkowego bankowego (pożyczki) i w formie obligacji emitowanych przez przedsiębiorstwo.
Zobowiązania krótkoterminowe – nie dłużej niż 1 rok: z tytułu dostaw, usług, robót; wekslowe; wobec budżetu; z tytułu wynagrodzeń; wewnątrzzakładowe; pozostałe zobowiązania.
Fundusze specjalne – forma kapitału rezerwowego w przedsiębiorstwie.
Kapitały własne – (zależą od tego z jakim podmiotem gospodarczym mamy do czynienia)-kapitał podstawowy (założycielski, kapitał o charakterze rezerwowym.
Zysk netto powiększa kapitał własny.
Rodzaje kapitałów  w przedsiębiorstwie:
Przedsiębiorstwo państwowe (spółdzielnia): kapitał podstawowy: fundusz udziałowy; kapitał rezerwowy: fundusze specjalne, fundusz zasobowy.
Sp. z o.o.: kapitał podstawowy: kapitał zakładowy; może wystąpić kapitał zapasowy i rezerwowy, zależy to od statutu spółki.
S.A.: kapitał akcyjny = ilość akcji x wartość; wartość akcji: nominalna = kapitał akcyjny / ilość akcji; emisyjna, rynkowa.
Emisyjna: jaką posiada 1 akcja w procesie emisji (nie mniejsza niż wartosć nominalna).
Kapitał zapasowy rośnie wraz ze wzrostem kapitału akcyjnego.
Kapitał rezerwowy obejmuje formy rezerw np. na podatek dochodowy.
Wycena i wartościowanie majątku przedsiębiorstwa (aktywa): struktura: A.długoterminowe- I. majątek trwały na okres użytkowania ponad rok. Są to kapitały zainwestowane w różne typy aktywów.
Inwestycje – dokonywane formy lokat.
II. majątek: majątek obrotowy-nie dłużej niż 1 rok; Finansowy majątek trwały: np. nabyte udziały, nabywane pakiety akcji, nabywane przez podmioty gospodarcze obligacje (poprawiają zyskowność).
Należności długoterminowe-wskazują na problemy z płynnością.
Majątek obrotowy: zabezpiecza funkcjonowanie cyklu produkcyjnego.  Środki pieniężne w kasie, w banku.
Płynność – zdolność zamiany na gotówkę (prawny środek płatniczy), umożliwia regulację zobowiązań.
Problemy wartościowania majątku:  stosowane technologie, warunki eksploatacji, stopień wykorzystania kapitału, zdolność innowacyjna majątku, posiadanie know how, strategia rozwojowa, pozycja marketingowa przedsiębiorstwa.
Cena kapitału = wartość kapitału: suma cen składników majątkowych rejestrowanych w aktywach mających swe źródło w pasywach.
Rodzaje wartości majątku: 1) wartość użytkowa – zdolność majątku do wytwarzania dochodu; 2) wartość wymienna – ilość środków pieniężnych, którą nabywcy są w stanie wydatkować na kapitał; 3) wartość obiektywna (rynkowa) kapitału – akcje przedsiębiorstwa na rynku; 4) wartość orbitalna – wartość wg oceny wyników ekonomiczno-finansowych; 5) wartość decyzyjna – określana w drodze przetargu przez zainteresowane strony; 6) wartość likwidacyjna – suma cen ze sprzedaży składników majątku trwałego.
Metody wyceny kapitału majątku: 1) metoda wyceny aktywów- metoda księgowa, metoda kosztów odtwarzania, metoda likwidacyjna; 2) metody dochodowe – metody oparte na wymianie wielokrotnej, metody oparte na zdyskontowanych strumieniach zysku; 3) metody mieszane – 1 + 2.
Zysk – wynik finansowy podmiotu gospodarczego, dodatni.
Wynik finansowy netto zgodnie  z kalkulacją: przychody ze sprzedaży netto – koszty własne sprzedaży + zysk lub strata ze sprzedaży.
Zyskowność = rentowność + stosunek zysku do zainwestowanego kapitału.
Zysk ze sprzedaży = zysk netto
                                sprzedaż netto * 100%
                  ROE =    zysk netto
                                kapitał własny * 100%
                  ROA =  zysk netto
                                 aktywa           * 100%
Dźwignia finansowa: określa udział kapitałów obcych w strukturze kapitału firmy (wąska interpretacja). Aktywa (ogółem) / kapitał własny.
Efekt dźwigni finansowej:
ROE - skorygowane ROA =
Zysk netto + odsetki – podatki
              aktywa
wynik dodatni: kapitał pożyczony w przedsiębiorstwie powiększa zyskowność kapitału.
EBIT- zysk operac.  wystąpi gdy: EBIT  > r
                                                   aktywa
będzie to oznaczało, że zyskowność kapitału będzie wyższa od oprocentowania kapitału obcego. Aby obliczyć o ile punktów zmieni się rentowność kapitału własnego wskutek działania dźwigni finansowej wykorzystujemy zależność:
Zobowiązania     EBIT        r
Kapitał własny = kapitał–100 x (1-T) x 100%
T- podatek dochodowy
Stopień dźwigni finansowej:
Procentowa zmiana kapitału własnego do procentowej zmiany zysku operacyjnego:
% D kapitału własnego
% D EBIT            EBIT - zysk operacyjny
Dźwignia operacyjna: waga kosztów stałych w działalności firmy. Przedsiębiorstwo przy niskich kosztach stałych i rentowności ma niskie ryzyko finansowe; przy wysokich kosztach stałych i wysokiej dźwigni-ryzyko rentowności.
Stopień dźwigni operacyjnej:
% D EBIT    lub   P - Kz
% D P                  EBIT
P – wartość sprzedaży, Kz- całkowite koszty zmienne, EBIT – zysk operacyjny.
Oznacza, że jeśli sprzedaż zmieni się o 1% to zysk operacyjny (EBIT) zmieni się o
!% x 14% = 14%.
Dolny próg rentowności:
a) ilościowo: S = F / 1-W
b) wartościowo: Q = F / C-zj
F- suma kosztów stałych, W- udział kosztów zmiennych w wartości sprzedaży, Q- wielkość produkcji w progu rentowności, C- cena jednostkowa produktu, zj- zmienny koszt jednostkowy.
Stopień dźwigni połączonej:
% D rentow.kapit.wł.ROE  lub     P - Kz
      % D P                             EBIT – odsetki
Analiza pokrycia finansowego majątku trwałego: (im wyższy stopień pokrycia majątku trwałego kapitałami własnymi tym lepiej):
I st. = kapitał własny / majątek trwały
II st. = kapitał stały / majątek trwały
III st. = kap. własny +kap. obcy długoterm. maj.trwały+środki obrotowe związane dłu.
Złota zasada finansowa: kapitał nie może być dłużej związany finansowo z danymi składnikami majątku aniżeli wynosi okres pozostawania tego kapitału w przedsiębiorstwie.
Długookresowy majątek         ≥ 1
Długookresowy kapitał stały
- gwarantuje to utrzymanie zdolności płatniczej w zakresie każdorazowej spłaty zobowiązań.
Złota zasada bilansowa: zakłada, że podziałowi aktywów na majątek trwały i obrotowy odpowiada w pasywach kapitał o dlugoterminowym związaniu i o charakterze krótkoterminowym.
Kap. wł. + kap. dług. obcy  x 100%
        Majątek trwały
Kap. wł. + kap. dług. obcy            x 100%
Maj. trw. +  dł. składniki maj. obrot.(zapasy
Strategie finansowania kapitału obrotowego: reguła I: „Nigdy nie finansuj inwestycji w środki trwałe przy użyciu majątku obrotowego”; reguła II: „Środki obrotowe powinny być finansowane przez zobowiązania krótkoterminowe”.
Aktywa:                          Pasywa:
majątek trwały                kapitał stały
majątek obrotowy          zob. krótkoterm.
Kapitał pracujący = Majątek obrotowy netto = Majątek obrotowy – zobowiązania krótkoterminowe.
Cykl operacyjny kapitału obrotowego: mierzony ilością dni od momentu zakupienia surowców do otrzymania gotówki za sprzedane wyroby.
Cykl konwersji gotówkowej: różnica między cyklem operacyjnym kapitału obrotowego a okresem regulowania zobowiązań, wyrażany w liczbie dni.
Cykl pieniężny: ilość dni jaka upłynie od wydania środków pieniężnych na materiały do czasu ich odzyskania.
Majątek obrotowy: część majątku, która funkcjonuje w przedsiębiorstwie nie dłużej niż 1 rok.
Grupy krótkoterminowych aktywów majątku obrotowego: zapasy (najmniej płynne), wielkość należności, krótkoterminowe papiery wartościowe, gotówka (najbardziej płynna).
Zapasy: wielkość majątku (surowce, materiały, półprodukty); ma bardzo zbliżone elementy majątku trwałego do majątku obrotowego.
Utrzymywanie zapasów: rytmiczność produkcji, korzyści skali, korzyści skali dostaw.
Koszty w zapasach: zapasy są czynnikiem kosztochłonnym;
1) zapasy rosną – koszty maleją; zapasy maleją – koszty maleją: są to koszty zamrożenia kapitału (koszty magazynowania, przeładunku).
2) zapasy rosną – koszty maleją, zapasy maleją – koszty rosną: są to koszty wielkości zamówienia, koszty wyczerpywania zapasów.
Gospodarka zapasami: kontrola zapasów, optymalna wielkość zapasów, zamówienia (terminy dostaw).
Należności: odroczona płatność wynikająca z tradycji w gospodarce związanej np. z dostarczeniem towaru. Podstawą gospodarowania należnościami jest ich ciągła kontrola.
Wartość należności: dzienna wartość sprzedaży kredytowej x okres odroczenia płatności.
Wycena należności: pozwala ocenić należności w przyszłości, wielkość kapitału obrotowego.
Ocena należności: (wskaźniki)
A) należności / majątek ogólny x 100%
  należności / majątek obrotowy x 100%
B) wskaźnik rotacji należności:
Przychody ze sprzedaży (rocznie)     (7-10)
Przeciętny stan należności
cykl należności: nieregulowanie należności
średni stan należności / sprzedaż netto
Badanie struktury wiekowej należności:
należności przeterminowane:
należn przeterm / należn ogółem x 100%
należności nieściągnięte:
należn niesciągnięte / przychód ze sprzed.
Zarządzanie gotówkowe w przedsiębiorstwie: wiąże się z minimalizacją bieżącej gotówki a maksymalizacją korzyści z posiadania tej gotówki.
Rachunek przepływu środków pieniężnych informuje o: zdolności do regulowania zobowiązań, o zdolności podmiotu gospodarczego do kreowania gotówki, ile gotówki kreuje działalność inwestycyjna i finansowa.
Metody sporządzania rachunku z przepływów: bezpośrednia: wpływy i wydatki z działalności; pośrednia: ujemny i dodatni wpływ na wynik finansowy.
Analiza wskaźnikowa sposobu zarządzania gotówką:
Struktura przepływów pieniężnych: amotyzacja
śr. z dział. operacyjnej
wzrost oznacza ograniczone możliwości rozwoju przedsiębiorstwa.
wysoki udział amortyzacji w środkach pieniężnych może oznaczać niewystarczająca rentowność przedsiębiorstwa do finansowania stałych potrzeb w obrocie.
Ogólna wystarczalność gotówki:
Śr. pieniężne z dz. gospodarczej
Spłata zobow+...........+ wypłata dywidend
=1 lub <1 – wyraża dostateczną ilość gotówki do finansowania.
Wydajność gotówki:
śr. pien. z dz. oper. /  przychody ze sprzed.
Wydajność gotówki zaangażowanego kapitału:
śr. pien. z dz. oper. / przeciętny stan zaangażowanego kapitału
Wskaźniki płynności finansowej:
a) bieżącej (ogólnej) płynności
aktywa bieżące / pasywa bieżące
b) wskaźnik szybki
aktywa bieżące-zapasy / zobow. bieżące
gdy jest =1 jest satysfakcjonujący; nie powinno być zbyt dużej różnicy między nimi.
Stopnie płynności:
I st.= gotówka / zobowiązania bieżące
II st.= gotówka + pap.krótk. / zob.bieżące
III st.= gotówka + krótk.pap.wart.+należn
                    zobowiązania bieżące
III st. Jest taki sam jak szybki wskaźnik płynności finansowej.
Rachunek stopy %: związany jest z określeniem stopy zwrotu z inwestycji.
Stopa %: związana jest z kapitałem finansowym, określa stopę zwrotu i rentowność.
Nominalna stopa % jej wielkość zależy od: stopy %, poziomu inflacji, ryzyka finansowego.
Stopa zwrotu na kapitale: stopa zysku na kapitale bieżącym, uwzględnia w rachunku czas tworzenia inwestycji.
Rentowność: w skali roku, rzeczywisty zrealizowany zysk na danej inwestycji.
Efektywna stopa %: ref= (1+ r/m)mxn –1
Realna stopa %: rr= 1+rn   -1
                                  1+П
Stopa dyskonta:
d = D/Wn x 360/t x 100%
Wn - wartość nominalna.
D (dyskonto)=WP – Wo = Wn – Wz
Wz- wartość zakupu.
Wewnętrzna stopa zwrotu z inwestycji (graniczna stopa zwrotu z inwestycji):
Σ CFt / (1+r)t – Wo = 0
Wartość bieżąca inwestycji netto:
WBI = Σ  CFt / (1+r)t – Wo
WO- bieżący koszt nakładu inwestycyjnego
CF- przepływy pieniężne.  
Źródła pozyskiwania kapitału przez podmiot: a) krótkotermninowe (rynku pieniężnego): [pożyczkowe papiery wartościowe (weksle, bony komercyjne), krótkoter. kredyt bankowy, kredyt handlowy, faktoring, leasing] ; 2) długoterminowe (rynku kapitałowego): [pożyczkowe papiery wartościowe (akcje, obligacje), emisja kwitów, kredyt bankowy].
Faktoring: forma wykupu wierzytelności, instytucje fakturingowe wykupują nieściągalne wierzytelności; wcześniejsza forma to forfaiting, wierzytelność wraca do osoby, która ją wydała; fortfaiter zajmował się wykupem weksla, przejmował ryzyko.
Akcje: forma własna pozyskania kapitału z zewnątrz; akcje zwykłe muszą mieć charakter pieniężny, forma gotówkowa; akcje uprzywilejowane muszą być imienne, notowane w rejestrze akcji imiennych, ich sprzedaż jest tylko za pozwoleniem spółki; akcje aportowe – kapitał w formie rzeczowej uzyskuje wycenę, emisja w przypadku aportu, mogą być wydawane na wartości niem. i prawne, papiery wartościowe; akcje mogą być emitowane w emisji prywatnej (do 300 osób), publicznej (powyżej 300 osób lub do nieokreślonego adresata).
Obligacje: papiery wart. typu wierzytelnościowego; źródła prawa dotyczące obligacji: ustawa o obligacjach z 1995, ustawa o publicznym obrocie pap. wart. z 1996 obowiązująca od 1998- dotyczy głównie emisji. Obligacja posiada wartość nominalną, do której są zapewnione odsetki nominalne.
Akcja czy obligacja dla spółki ?
Akcje mają następujące zalety dla spółki: nie zobowiązuje do wypłaty dywidendy w sposób rygorystyczny (decyduje walne zgromadzenie- większość 50%+1 lub pakiety większościowe); spłata kapitału z datą- bo mają charakter wieczysty – (nie musi być); wady akcji: sprzedaż akcji daje prawo głosu (jest niebezpieczne) –na innych rynkach istnieją akcje milczące- bez prawa głosu; wysokie koszty subskrypcji (związane z emisją); nie można dochodu z akcji potrącić; ograniczają zysk, bo dywidenda płacona jest z zysku.
Obligacje – zalety: spółka poprzez emisję jest powiązana na ograniczony czas z wierzycielami spółki; jest mniej kosztowna emisja od akcji, ale nie ma kosztu długu przy akcjach – oprocentowania; wady: obligację trzeba spłacić + odsetki; pogorszenie struktury pasywów w bilansie: zwiększenie ryzyka.    By zdecydować akcje czy obligacje należy zrobić rachunek opłacalności jakie są koszty emisji akcji a jakie obligacji.
Preliminowanie inwestycji rzeczowych (długoterminowe ryzykowanie): nie może być prowadzone w oderwaniu od planowania w podmiocie gosp.
Wyznacznikiem kierowania inwestycjami jest plan strategiczny – określenie silnych i słabych stron (biznes plan), wyznacza zadania firmy na okres 5 lat. Określa cele ilościowe (plan finansowy- sprawozdanie finansowe pro forma (przystające do założeń); cele jakościowe (rentowność firmy, pozycja w branży).
Planowaniu strategicznemu towarzyszy planowanie operacyjne – plan finansowy: 5 etapów: 1) weryfikacja sprawozdań finansowych do planu operacyjnego (marża, wielkość zysku); 2) określenie specyficznych potrzeb finansowych (np. na promocję, rozwój); 3) określenie źródeł pozyskiwania kapitału; 4) kontrola nad wykorzystaniem funduszy wewnątrz firmy; 5) procedury umożliwiające zmianę planu operacyjnego w stosunku do sytuacji (prognoza inwestycji).
Ocena inwestycji: koszty inwestycji, koszty alternatywne, efektywność inwestycji, źródła finansowania.
Określenie inwestycji powstaje przy pomocy technik inwestycyjnych:1) okres zwrotu nakładów inwestycyjnych: T2= I/Nf
T2 – okres zwrotu nakładów inwestycyjnych, I- suma n. i., Nf- roczna suma nadwyżek finansowych z inwestycji.
2) wartość bieżąca netto: WBN= å Nt     -I
                                                    (1+k)t
k- stopa dyskontowa; 3) stopa zyskowności inwestycji: Zi= y/I
y- suma zdyskontow. nadw. Finansowych
4) wewn. Stopa zwrotu: å Nz   - I = 0
                                      (1+n)t


Ocena struktury aktywów: wskaźnik udziału majątku trwałego w majątku całkowitym: maj.trw. / maj.cał. x 100%;
maj.obr. / maj.cał. x 100% lub maj.tr. / maj.obr. x 100% - określa stopień unieruchomienia majątku trwałego (im wyższy tym większe problemy z płynnością; wskaźnik struktury majątku: maszyny i urządzenia / maj.trwały; maszyny i urządzenia / maj.całkowity.
Zarządzanie strukturą kapitału – strategia finansowo-majątkowa: dynamiczna: wysoka zyskowność- niska płynność; umiarkowana: finansowanie kapitałem stałym majątku trwałego, a kapitałem obrotowym majątku obrotowego; zachowawcza: finansowanie kapitału stałego również majątkiem obrotowym (bezpieczna), problem z zyskownością).
ROE – jest to zyskowność kapitału własnego, odpowiada na pytanie ile zysku netto odpowiada na jednostkę kapitału własnego. Jeśli ROE rośnie tzn., że podmiot gospodarczy ma coraz więcej zysku z jednej jednostki kapitału.
ROA – odpowiada na pytanie jaka jest zyskowność jednej jednostki aktywów.
                           


Kolejny temat to Reklama:

Reklama Element marketingu MIX KOMUNIKACJA PRZEDSIĘBIORSTWA Z RYNKIEM to ostatni element marketingu-mix. Podstawowym jej zadaniem jest poinformowanie klientów o oferowanych produktach i przekonanie, że właśnie te produkty zaspokajają najpełniej ich oczekiwania. W procesie komunikacji z rynkiem przedsiębiorstwa wykorzystują przede wszystkim: reklamę, promocję sprzedaży, sprzedaż osobistą (akwizycję), public relations. Pomiędzy przedsiębiorstwem a konsumentem... (...)


Kolejny temat to Typy bohaterów romantycznych:

6. Typy bohaterów romantycznych Typy bohaterów romantycznych (literatura europejska): - bohater bajroniczny - uosabia romantyczne konflikty moralne i namiętności; twórca: Jerzy Gordon Byron; typ ten widoczny w "Giaurze"; główny bohater mści się na mordercy kobiety, którą kochał i później dręczą go wyrzuty sumienia, chroni się on przed znienawidzonym światem do klasztoru;... (...)


Kolejny temat to METODY UWZGLĘDNIANIA RYZYKA W RACHUNKU OPŁACALNOŚCI PROJEKTU INWESTYCYJNEGO:

METODY UWZGLĘDNIANIA RYZYKA W RACHUNKU OPŁACALNOŚCI PROJEKTU INWESTYCYJNEGO Ryzyko może być uwzględnione w kryteriach decyzyjnych: Bezpośrednio: uwzględnianie ryzyka w przewidywanych przepływach pieniężnych uzyskiwanych w całym okresie życia projektu – równoważnik pewności „a” (certaintly equivalent factor) – definiowany jako wartość otrzymana z pewnością, która ma tę samą użyteczność, co wartość oczekiwana niepewnej wartości, korygowanie... (...)


Mapa strony